Good morning and Namaste from Kathmandu in Nepal!
In recent weeks Nepal has experienced a dramatic and rapid rise in COVID-19 cases and deaths. The total number of COVID-19 cases has now crossed half a million; with more than a hundred thousand active cases and deaths over seven thousand three hundred in a country of thirty million.
Although we are beginning to see signs of stabilization and even a slight reduction in the numbers now the situation remains critical.
Last week, Nepal reported over forty-seven thousand new cases and over one thousand new deaths. Test positivity rate remains extremely high at around thirty-five per cent with daily RT-PCR test volumes at the higher bound of available capacity. This is another sign that the actual caseload is higher than that reported. There is not a single district in the country that is without COVID-19 cases and deaths.
The wide circulation of the B1.617.2 (Delta) variant has also been detected in Nepal but limited genome sequencing capacity does not allow real-time monitoring of the trend of its spread and dominance.
This is to say- Nepal is not out of the woods just yet. While things are very gradually improving in some cities, what we are seeing now is indications that the virus has penetrated rural areas. In such rural settings, there is limited access to secondary health services and lesser inclination among the population to seek early testing and care due to various structural and social issues.
And with the lockdown restrictions eventually being eased; new variants still emerging in the Asian region and lack of reliable supply of vaccines to ramp up coverage rapidly, there is a remarkably high likelihood that Nepal may witness another surge in cases.
Nepal’s health system is bursting at the seams.
The speed of the surge in cases has resulted in acute shortages of essential supplies and human resources; especially oxygen, critical life support equipment and trained critical care health workers.
Hospitals have been forced to turn away patients due to the unavailability of beds, health care workers are compelled to carry on with their duties despite experiencing exhaustion and in many cases, testing positive themselves.
To ensure that the country is better prepared for the next wave, Nepal needs to swiftly increase its hospital surge capacity. It requires dedicated support from international partners and countries to do so.
Nepal’s reliance on imported liquid oxygen supply has had a detrimental impact on access to oxygen. Heartbreaking stories from COVID-19 hospitals around Nepal where many patients lost their lives due to delay in receiving oxygen remind us of the severity of the situation. An urgent need is to set up oxygen plants at all COVID-19 hospitals that have more than 50 beds.
Concomitantly, support is needed to scale up public health interventions to prevent and contain the spread of infections.
Screening and testing at border points and in communities with sustained spread; effective contact tracing; stringent but humane quarantine and isolation are especially important. Equally important is the enabling of public health and social measures at the community level that is community-led and cognizant of the socio-economic vulnerabilities.
WHO and UNICEF have provided the necessary support for the preparation and implementation of the COVID-19 vaccination drive in Nepal. However, delayed supplies have presently stalled the campaign.
If Nepal does not receive vaccine supplies soon, we can expect continuation of the hardship that we are seeing now.
Only about seven per cent of Nepal’s total population, or just over two point one million people, have been immunized. Of these, only over seven hundred thousand have received their second dose. The need of the hour is to immediately provide second doses of AstraZeneca vaccine to the remaining one point four million people who are mostly over the age of sixty-five and in high-risk group.
Dr Tedros the WHO Director-General has emphasized from the very onset of this pandemic the importance of solidarity between nations. WHO’s Regional Director for Southeast Asia Dr Poonam has also appealed for support to Nepal in these trying times. I join them both in calling today for solidarity with Nepal.
I appeal to all countries who have reserves of vaccines to please consider sharing them with Nepal as soon as you can. This will be an immediate stop-gap measure while efforts continue to be made towards ensuring quicker supplies from COVAX.
WHO Nepal has deployed 300 staff across the country who have been working in tandem with various levels of the government to support its COVID-19 response.
Through the successful implementation of the WHO-supported National Quality Assurance Program, access to quality testing has significantly improved as the number of COVID-19 test labs has risen from merely one in March 2020 to 91 this year.
WHO also assisted in setting up of a toll-free hotline which has received a quarter-million calls and played a crucial role in combating misinformation, dispelling myths, and rumours. To strengthen leadership communication and evidence-based decision-making we have engaged directly with parliamentarians at all seven provinces of Nepal.
WHO Nepal has partnered with hospitals, civil society organization and professional health bodies to advance quick impact projects on mental health in the context of COVID-19. Similarly, innovative projects that ensure the inclusion of persons with disabilities in COVID-19 care and prevention have been delivered. As I speak, over 8,000 health care workers are receiving training on critical care through a virtual program supported by WHO.
WHO has supported the development partners in the country by providing estimates of what is needed and what is a priority in Nepal’s COVID-19 response.
A shipment carrying over a hundred thousand PPE products is expected to arrive in Kathmandu this week. WHO is working to dispatch two thousand oxygen concentrators, as well as more masks, gloves, and medical gowns. We are arranging with our UN partners the delivery of a ninety-six-bed COVID-19 treatment facility. These are a few of the ways in which we are supporting the COVID-19 response in Nepal.
Nepalis have rightfully earned the reputation for being some of the most friendly and generous people in the world. Today they need your help. They need the world to reciprocate the same level of generosity that they have bestowed upon visitors for years.
I hope that you respond to the needs of Nepal.
Thank you and Namaste!
**
नेपालको काठमाडौँबाट शुभ प्रभात तथा नमस्ते !
पछिल्ला हप्ताहरूमा नेपालमा कोभिड–१९को नयाँ सङ्क्रमणका घटना र मृत्युमा अत्यन्त तीव्र वृद्धि भएको छ । करिब तीन करोड जनसङ्ख्या भएको देशमा सात हजार तीन सयभन्दा बढीको मृत्यु भइसकेको छ । कुल सङ्क्रमितको सङ्ख्या पाँच लाख नाघेको छ भने सक्रिय सङ्क्रमितको सङ्ख्या एक लाखभन्दा बढी छ ।
हुन त हामी अहिले स्थिरताका सङ्केतहरू देख्दै छौँ र सङ्ख्यामा समेत अलिकति कमी आएको देख्दै छौँ । तर पनि स्थिति जटिल नै छ ।
गत हप्ता नेपालमा ४७ हजारभन्दा बढी नयाँ व्यक्तिहरुमा सङ्क्रमण पुष्टि भएको थियो र एक हजारभन्दा बढीको निधन भयो । करिब करिब सम्पूर्ण उपलब्ध क्षमताको सङ्ख्यामा आरटी पिसिआर परीक्षण गर्दा सङ्क्रमण पुष्टि हुने दर करिब ३५ प्रतिशत देखिएको छ, जुन अत्यधिक हो । पुष्टि भएको सङ्ख्याभन्दा वास्तविक सङ्क्रमणको आकार ठुलो छ भन्ने यो अर्को सङ्केत हो । नेपालमा त्यस्तो कुनै जिल्ला छैन जहाँ कोभिड–१९को सङ्क्रमण वा मृत्यु पुष्टि नभएको होस् ।
नेपालमा बी१.६१७.२ (डेल्टा) भेरिअन्टको पनि व्यापक उपस्थिति भेटिएको छ, तर सीमित जिनम सिक्वेन्सिङ क्षमताका कारण यसको फैलावट र बाहुल्यताको यथासमयमै अनुगमन गर्न सकिएको छैन ।
अर्थात्, नेपाल अझै सङ्कटबाट मुक्त भइसकेको छैन । केही सहरहरूमा स्थिति बिस्तारै सुध्रिन थाले पनि अहिले हामी भाइरस ग्रामीण क्षेत्रतिर पनि पसिसकेको देख्दै छौँ । यस्तो ग्रामीण परिवेशमा माध्यमिक स्वास्थ्य सेवामा पहुँच सीमित छ भने आम जनसङ्ख्यामा विविध संरचनागत एवं सामाजिक कारणले गर्दा छिट्टै परीक्षण वा उपचार खोज्ने प्रवृत्ति पनि छैन ।
नेपालको स्वास्थ्य प्रणालीले थेग्नै नसक्ने गरी चाप भोगिरहेको छ ।
सङ्क्रमितको सङ्ख्या तीव्र गतिमा वृद्धिका हुनाले अत्यावश्यक सामग्री र मानव संसाधनको चरम अभाव भएको छ, विशेष गरी अक्सिजन, जटिल अवस्थाका जीवनदायी यन्त्रहरू र जटिल अवस्थामा काम गर्न सक्ने प्रशिक्षित स्वास्थ्यकर्मीहरूको ।
शैयाका अभावमा अस्पतालहरू बिरामीलाई फर्काउन बाध्य भइरहेका छन् भने स्वास्थ्यकर्मीहरू थकाइ सहँदै र कतिपय अवस्थामा आफैँ सङ्क्रमित भएर पनि निरन्तर काम गर्न बाध्य छन् ।
महामारीको अर्को लहरका लागि नेपाल तयार छ भन्ने सुनिश्चित गर्नका लागि यस देशले आफ्नो अस्पतालहरुको सर्ज क्षमतालाई तुरुन्त विस्तार गर्नुपर्छ । त्यसका लागि अन्तर्राष्ट्रिय साझेदार र अन्य देशहरूको समर्पित सहयोगको आवश्यकता पर्दछ ।
नेपालको आयातित तरल अक्सिजन माथिको निर्भरताले गर्दा अक्सिजनको पहुँचमा घातक असर पुगेको छ । नेपालभरिका विभिन्न अस्पतालमा अक्सिजन उपलब्ध हुन ढिलो भएकाले धेरै बिरामीको ज्यान गएका हृदयविदारक कथाहरूले हामीलाई नेपालको अवस्थाको जटिलता सम्झाउँछन् । ५० भन्दा बढी शैया भएका सबै कोभिड–१९ अस्पतालमा अक्सिजन प्लान्ट तुरुन्त स्थापना गर्नु अत्यावश्यक छ ।
सँगसँगै, सङ्क्रमणको विस्तारलाई रोकथाम र नियन्त्रण गर्नका लागि जनस्वास्थ्यका गतिविधिहरूलाई वृद्धि गर्न पनि थप सहयोग आवश्यक छ ।
विशेष गरी सीमा नाका र निरन्तर सङ्क्रमण विस्तार भएका समुदायमा पहिचान तथा परीक्षण, प्रभावकारी सम्पर्क पहिचान र कडा तर मानवीय क्वारेन्टिन अनि आइसोलेसन महत्त्वपूर्ण छन् । समुदायको तहमा, समुदायकै नेतृत्वमा त्यहाँका सामाजिक तथा आर्थिक जोखिमलाई दृष्टिगत गर्दै जनस्वास्थ्यसम्बन्धी तथा सामाजिक उपाय लागू गर्नु पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ ।
विश्व स्वास्थ्य संगठन र यूनिसेफले नेपालमा खोप अभियानको तयारी तथा कार्यान्वयनका लागि आवश्यक सहयोग उपलब्ध गराएका छन् । तर पनि आपूर्तिमा भएको ढिलाइको कारणले हाल अभियान रोकिएको छ ।
नेपालमा छिट्टै खोप उपलब्ध भएन भने अहिलेको कठिन अवस्था निरन्तर रहने डर छ ।
नेपालको कुल जनसङ्ख्याको करिब सात प्रतिशत अर्थात् २१ लाख मानिसले मात्र खोप पाएका छन् जसमध्ये सात लाखभन्दा केही बढी व्यक्तिले मात्र खोपको दोस्रो मात्रा पाएका छन् । अहिलेको आवश्यकता भनेको बाँकी १४ लाख मानिसलाई अस्ट्राजेनेका खोपको दोस्रो मात्रा उपलब्ध गराउनु हो, जसमध्ये प्रायः ६५ वर्षभन्दा माथिका उच्च जोखिम समूहका मानिस छन् ।
विश्व स्वास्थ्य संगठनका महानिर्देशक डा टेड्रोसले महामारीको सुरुवातदेखि नै राष्ट्रहरू बीचको ऐक्यबद्धताको महत्त्वमा जोड दिनुभएको छ । विश्व स्वास्थ्य संगठन, दक्षिण—पूर्वी क्षेत्रका क्षेत्रीय निर्देशक डा. पूनमले पनि यो कठिन घडीमा नेपाललाई सहयोग गर्न अपिल गर्नुभएको छ । म उहाँहरू दुवै जनाले गरेको अपिलमा आफ्नो आवाजलाई पनि आज जोड्न चाहन्छु ।
खोपको मौज्दात भएका सम्पूर्ण देशहरूलाई यथासक्य चाँडो नेपाललाई खोप उपलब्ध गराउन म अपिल गर्न चाहन्छु । यो हाल देखिएको अभावलाई पूर्ति गर्ने तात्कालीक उपाय हुनेछ भने कोभ्याक्सबाट प्राप्त हुने खोपलाई यथाशक्य चाँडो सुनिश्चित गर्न प्रयासहरू निरन्तर जारी छन् ।
विश्व स्वास्थ्य संगठन नेपालले मुलुकभरिमा ३०० जना कर्मचारीहरू परिचालन गरेको छ जसले कोभिड—१९को प्रतिकार्यका लागि सरकारका विभिन्न तहसँगको समन्वयमा काम गरिरहेका छन् ।
विश्व स्वास्थ्य संगठन नेपालले टोल फ्रि हटलाइन टेलिफोन सेवाको स्थापना गर्नमा पनि सहयोग गरेको छ । उक्त टेलिफोन सेवाले २ लाख ५० हजारभन्दा बढी टेलिफोन कल प्राप्त गरेको छ र गलत सूचनाको सामना गर्न, मिथकहरूलाई चिर्न र अफवाहहरू हटाउन महत्वपूर्ण भूमिका खेलेको छ । नेतृत्व सञ्चार र वैज्ञानिक प्रमाणमा आधारित निर्णय प्रक्रियालाई सुदृढ बनाउन, हामीले नेपालका सातैवटा प्रदेशमा त्यहाँका सांसदहरूलाई अन्तरक्रिया कार्यक्रममा प्रत्यक्ष रूपमा संलग्न गराएका छौं ।
कोभिड—१९को सन्दर्भमा मानसिक स्वास्थ्यमा पर्ने समस्यासँग सम्बन्धित दू्रत प्रभाव परियोजनाहरूलाई अघि बढाउन विश्व स्वास्थ्य संगठन नेपालले अस्पताल, नागरिक समाज तथा पेशागत स्वास्थ्य संस्थाहरूसँग सहकार्य गरेको छ । त्यसै गरी, कोभिड—१९ को उपचार तथा नियन्त्रणमा अपाङ्गता भएका व्यक्तिहरूको समावेशितालाई सुनिश्चित गर्नका लागि नवीनतम् परियोजनाहरू कार्यान्वयन गरिएका छन् । मैले यहाँ कुरा गरिरहँदा, विश्व स्वास्थ्य संगठनले सहयोग गरेको भर्चुअल कार्यक्रममार्फत ८,००० स्वास्थ्यकर्मीहरूले जटिल स्वास्थ्य सेवा (क्रिटिकल केयर)सम्बन्धी तालीम प्राप्त गरिरहेका छन् ।
१ लाखभन्दा बढी व्यक्तिगत सुरक्षा उपकरण (पिपिई) यो हप्ता काठमाडौं आइपुग्ने अपेक्षा गरिएको छ । २ हजार अक्सिजन कन्सन्ट्रेटरका साथै अझै धेरै मास्क, पञ्जा र मेडिकल गाउनहरू ल्याउनका लागि विश्व स्वास्थ्य संगठन नेपाल कार्यरत छ । ९६ शैयाको कोभिड—१९ उपचार स्थलको विकास गर्नका लागि हामी संयुक्त राष्ट्रसङ्घीय साझेदारहरूसँग सहकार्य गरिरहेका छौँ । यी हामीले कोभिड—१९ को प्रतिकार्यका लागि नेपाललाई गरिराखेका सहयोगका केही उदाहरणहरु हुन् ।
विश्वमा सबैभन्दा बढी मित्रभाव भएका तथा उदार मानिसहरू मध्येका एकको रूपमा नेपालीहरूले प्रतिष्ठा कमाएका छन् । आज उनीहरूलाई हाम्रो सहयोगको खाँचो छ । विश्वले पनि नेपालीहरूले आगन्तुकहरूलाई वर्षौँसम्म देखाउँदै आएको सहृदयता र उदारताको पर्म तिर्ने बेला आएको छ ।
तपाईँहरूले नेपालका आवश्यतालाई सम्बोधन गर्नुहुनेछ भन्ने मैले आशा लिएको छु ।
धन्यवाद,
**